„Bieruta, do Jędryehowskiego, Morawskiego i Żymierskiego. Z mojego rozeznania wynika, że Stalin mimo wszystko szanował ludzi z kręgosłupem, ale otaczał się miernotami.
— Charakterystyczna cecha tyranii.
MB Stosunek Stalina do mego męża był zdumiewający. Mój mąż rzeczywiście pozwalał sobie na wyskoki, które groziły poważnymi konsekwencjami. Kiedyś Usiejewiczowa, już pod wpływem alkoholu, a miała słabą głowę, powiedziała — Nie rozumiem jednego, generale. Co się stało, że Stalin wam wierzył
— No właśnie
MB — Mój mąż nigdy nie powoływał się na ideologię. Po prostu przedstawił Stalinowi swój program. Powiedział, że po doświadczeniach z 1939 roku wie, że jednego z dwóch sąsiadów musimy mieć za sprzymierzeńców. I to Stalin przyjął. Oświadczył mężowi, że on niczego od Polski nie żąda, oprócz przyjaźni. Przy tym sytuacja międzynarodowa temu sprzyjała. Ale rozumie pani, Stalinowi chodziło głównie o aliantów, sojuszników, mniej o Polaków.
—Teza o przyjaźni, zapewnienie Stalina o Polsce niepodległej. Podczas I wojny światowej państwa centralne także wydały akt 5 listopada...
MB — To byl krok chwilowy i myśmy się z tym liczyli. Zakładaliśmy, że Stalin na razie pozwoli nam zrobić ten niezależny rząd. demokratyczną Polskę, przyjazną Związkowi Radzieckiemu, ale że wcześniej czy później będzie on usiłował wprowadzić w Polsce system polityczny podobny do tego, jaki panował w Związku Radzieckim. Ale widzi pani, w polityce najważniejsze jest uchwycić władzę w ręce. Poza tym zdawaliśmy sobie sprawę z tego, kim jest naród. Iż cała emigracja powróci z Zachodu do kraju. Do kogo będzie ta cała stalinowska mowa o komunizmie. Do tej garstki ludzi, którzy przed wojną byli komunistami Ich można było naprawdę na,palcach policzyć. Mąż nie zakładał wtedy żadnych zagadnień politycznych o przyszłym ustroju. Stawiał na to, że naród będzie o tym decydował, że to rozwiąże się w kraju. I stało się najgorsze. Przyszedł Berman, Zambrowski, Brystigierowa, przyszli inni... I zaczęło się.“(8)