„„Kiedy przeto posłaliśmy ciebie i bojarzyna naszego, wojewodę Piotra Iwanowicza Szujskiego, na roczną kampanię przeciw miastom niemieckim (byłeś wtedy w Pskowie, nie na nasze polecenie, lecz po to, by pilnować własnych interesów, musiałem ponaglać was przeszło siedmiokrotnie, aż wreszcie wyruszyliście z niewielką liczbą ludzi i po wielu naszych napomnieniach zdecydowaliście się zdobyć te więcej niż piętnaście miast. Lecz czy to wasza zasługa, jeśli zdobywacie je wskutek naszych napomnień, a nie z własnej ochoty"
Iwan IV wypominał Kurbskiemu
„Czy nie dość było ci honorów, majątku i nagród Otrzymywałeś od nas więcej niż twój ojciec, a zasług miałeś mniej ... Z czego więc jesteś niezadowolony ...
Gdy posłaliśmy cię do Kazania, by nieposłusznych zmusić do posłuszeństwa, ty miast winnych przywiodłeś do nas niewinnych, oskarżając ich o zdradę ... Gdy chan krymski wyprawił się na Tułę, posłaliśmy was przeciw niemu, lecz chan przestraszył się i zawrócił, został tylko jego wojewoda Ali Mahomet Ułan z niewielką liczbą ludzi. Ty zaś pojechałeś jeść i pić do wojewody Grzegorza Tiomkina i dopiero po uczcie począłeś ich ścigać, ale uciekli przed wami cali, nie poniósłszy żadnej szkody... Pod Newlem mając piętnaście tysięcy ludzi, nie potrafiliście pokonać czterech tysięcy ... Cieszyć się ze zwycięstwa nad wami nie mam powodu. Nie jest wesoło i mile dowiedzieć się o zdradzie swych poddanych i karać ich za nią ...“(15)